ع ش ق و ع ل ا ق ه
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
کاش سوره ای به نام "پدر" بود
که این گونه آغاز میشد:
قسم به قلب دوست داشتنیت.
قسم به آغوش گرمت که پناگاه من بود.
قسم به مهربی پایانت.
قسم به گوله بارخستگی هات.
قسم بر پینه ی دستانت، که بوی نان میدهد.
و قسم بر چشمان همیشه نگرانت...
قسم بر بغض فرو خورده ات که شانه کوه را لرزاند
قسم بر غربتت،
قسم به تنهائیت تا بودی.
وقتی هیچ بهشتی زیر پایت نیست
بیاد پدران سفر کرده..
سلامتی پدران عزیز
برچسب: سوره,
نویسنده: مانی میرزایی